Je geboorte in kaart

Je geboorte heeft invloed op keuzes die je maakt in dit leven, op de manier waarop je situaties het hoofd biedt. Wat klinkt dat zwaar hè? Net alsof je er  ‘wat aan kunt doen’.

Maar als vastgeroeste patronen in de weg gaan zitten kan dat wel degelijk! Door te kijken waar deze patronen vandaan komen en waarom ze jou niet meer dienen kun je ze gaan loslaten en vervangen voor andere manieren van reageren. Want daar zijn wij, volwassenen, toe in staat. Het aankijken van wat er speelt en onszelf stimuleren om te veranderen.

Maar hoe werkt dat dan voor baby’s en kinderen? Zij doen ook hun eerste ervaringen op tijdens de zwangerschap en geboorte. En die ervaringen geven, net als bij ons gebeurd is, de blauwdruk voor de copings-mechanismes voor de rest van je leven. Bij baby’s en kinderen zit die blauwdruk nog niet zo vastgeroest, het is allemaal nog vrij vers. En, dat is het mooie, daardoor ook nog makkelijker te helen! Uit de ervaringen ontstaan behoeftes en dat is wat een kindje laat zien in zijn gedrag, zijn reacties. Gedrag laat eigenlijk een achterliggende behoefte zien!

Als voorbeeld iets wat relatief vaak voorkomt maar niet altijd bekend is: geboren worden met de navelstreng om je nek. Een navelstrengomstrengeling is in de meeste gevallen niet een dreigende medische situatie. De verloskundige haalt deze in één beweging van het nekje af en de situatie is opgelost, lijkt het. Maar in de baarmoeder zat de navelstreng ook al om de nek. En door de weeën waarmee het kindje omlaag gestuwd wordt gaat de navelstreng steeds strakker zitten. Een baby ervaart af en toe zuurstofnood terwijl de geboorte vordert. Bij dit belangrijke overgangsmoment, het geboren worden, wordt hem dus steeds ‘de adem benomen’ . Iedere voorwaartse beweging was verstikkend. Dit is een enorm beklemmend gevoel wat voor deze baby gekoppeld is aan vooruitgang, het beleven van een overgangsmoment.

Op een stressvol moment steekt dit de kop op. Strakke kleding over je hoofd, sjaal om je nek, onder water gaan, allemaal momenten waarop het lijfje gaat reageren zoals toen in de buik: paniek! Want als baby heb je in een soortgelijke situatie ervaren dat er minder of geen zuurstof was. Het is een oude overtuiging van het lijf, je celgeheugen reageert maar het dient nu geen doel meer. Door je bewust te zijn van het geboorteverhaal kun je deze reacties van een kindje plaatsen. Van daaruit is er ruimte om het te helen en stapsgewijs te laten ondervinden dat soortgelijke ervaringen nu niet meer voor paniek hoeven te zorgen.

Een zwangerschap en geboorte bestaan nooit uit allerlei op zichzelf staande onderdelen maar vormen samen 1 geheel. De losse stukjes hebben elk een aandeel aan de beleefde ervaringen en de opeenstapeling verteld het geboorteverhaal. Het is dus nooit een als-dan conclusie maar vraagt om nuancering.

Gelukkig betekend dit ook dat een enorm gewenste baby die na de geboorte bij mama op de borst heeft gelegen een stevige basis heeft om op terug te vallen. En dat alles wat voorgevallen is tussen de conceptie en de geboorte alweer verzacht wordt door deze 2 belangrijke ervaringen.

Het is nooit te laat om een geboorteverhaal aan te kijken!

Wil je dit ook voor jezelf en voor je kindje? Via de Geboorte in Kaart methode kan ik je helpen om jullie verhaal te reconstrueren en de behoeftes bloot te leggen. Door alle stukjes van de puzzel aan te kijken en te koppelen ga je zien waar gedrag vandaan komt. En dat is vaak al voldoende. Gedrag wil gezien worden en is meestal heel logisch, als je het maar wilt zien!

Liefs Clara Marije